Komunikacja wspomagająca i alternatywna (AAC)
Komunikacją wspomagającą określa się wszelkie sposoby, jakimi ludzie przekazują informacje, kiedy nie mogą mówić, lub gdy mówią niewyraźnie na tyle, by otoczenie rozumiało ich komunikaty. Natomiast komunikacja alternatywna (tradycyjnie używa się skrótu AAC) jest metodą porozumiewania używaną zamiast mowy
Stosowana w Simbie jako element całościowej terapii dziecka z trudnościami w komunikacji u jej początków. Jako źródło przekazu wykorzystujemy mowę ciała, gesty arbitralne, system gestów i symboli graficznych Makaton oraz system znaków PCS
Gdy dziecko nie mówi, nie znaczy, że nie ma nam nic do powiedzenia. Często z racji zakłóceń rozwoju, dezorganizacji ulega również proces porozumiewania się. Dziecko nie mając możliwości posługiwania się mową, szuka innego, skutecznego środka za pomocą którego mogłoby przekazać to, co chce powiedzieć
Wiele dzieci, szczególnie niepełnosprawnych intelektualnie w takich sytuacjach ucieka się do takich form jak :
krzyk
płacz
autoagresja
izolowanie się
Zachowania te pomagają im zwrócić na siebie uwagę i w ten sposób zakomunikować swoje potrzeby. Często zachowania tego typu są wołaniem dziecka o pomoc w zrozumieniu otaczającej go sytuacji tego, co inni do niego mówią i czego od niego oczekują. Wybierane sposoby wynikają z faktu, że nie posiadają one innych wyuczonych i społecznie akceptowanych form komunikacji.
Naszym zadaniem jest budowa takiego systemu lub wsparcie przy jego tworzeniu we współpracy z prowadzącym terapeutą mowy
